Met dit schrift kan ik weer praten, zeggen wat ik denk, wat ik hoor, wat ik voel. Er hoeft niemand te luisteren of mee te lezen. Echt niet. Ik wil iets schrijven omdat ik nog overblijf. Dat het allemaal waar is. En dat ik het niet verzonnen heb.

Juli 1942. Helemaal onder het bloed komt Ester komt aan in Dom Sierot, het kinderweeshuis van de oude dokter en mevrouw Stefa. Ester praat niet meer. Er zijn enkel de flarden uit het verleden in haar hoofd. Er is angst en afschuw. En vooral haar stilte.

De praatgrage Naomi neemt Ester mee op sleeptouw en toont haar de dagelijkse routine in het weeshuis. De dokter geeft Ester een schrift en een pen. Hij wil dat ze alles opschrijft. Zodat ze beetje bij beetje de draad van het leven weer kan oppakken.

Tijdens een bezoek aan Warschau maakte bekroond auteur Ina Vandewijer kennis met het weeshuis en de filosofie van dokter Korczak. Ze vond er inspiratie voor dit aangrijpende verhaal van de kinderen in het getto tijdens W.O. II. De laatste veertien dagen voor hun deportatie naar Treblinka. Een tijd vol waanzin, ondraaglijk verdriet en kleine sprankeltjes hoop.