Wil je een andere man zijn, Imenak?’
‘Soms wel.’
‘Welke man wil je zijn?’
‘Een man die durft, die lef heeft, die moedig is.’
‘Ben jij niet moedig?’
‘Alleen in mijn dromen.’
‘We zullen wel zien of je moed hebt. Nunavut, ons land, is geen plaats voor dromers.’


Samen met zijn grootvader trekt Tim door het land van de Inuit, de Indianen uit het hoge Noorden van Canada. Tim (of Imenak, zoals zij hem noemen) is opgegroeid in Montreal, ver weg van de onherbergzame sneeuwvlakten. Met verbazing observeert hij de gebruiken van de Inuit: op zeehonden jagen, neuzen neuzen, iglo’s bouwen, vet slurpen en altijd maar verhalen vertellen …

In de sneeuwstormen en de kou raakt Tim onder de indruk van de overlevingstalenten van zijn grootvader. Ondanks de lage temperaturen is Witte pijn een warm verhaal. Over de verbondenheid met familie en natuur. Over de wrede schoonheid van bevroren zeeën.

Vanaf 13 jaar
ISBN 90-6565-971-4

Korte inhoud:

Tim is een halfbloed Inuit, een 'eskimo' uit het hoge Noorden van Canada. Hij woont in Montreal en heeft al het comfort van de moderne grootstad. Af en toe krijgt hij bezoek van zijn zonderlinge Inuit grootvader. Zeer tegen zijn zin vertrekt Tim vervolgens naar Nunavut, het witte land van zijn moeder en zijn grootvader. Tim (of Imenak, zoals zij hem noemen) is opgegroeid ver weg van de onherbergzame sneeuwvlakten en observeert nu met verbazing de gebruiken van de Inuit: op zeehonden jagen, neuzen neuzen, iglo's bouwen, vet slurpen en altijd maar verhalen vertellen... . In de sneeuwstormen en de kou raakt Tim onder de indruk van deze totaal andere wereld en van het overlevingstalent van zijn grootvader. Zonder veel woorden groeit er een band tussen grootvader en kleinzoon. In een mooi parallelverhaal schetst Vandewijer een even intrigerend familieverhaal: dat van de eerste levensdagen van een pas geboren ijsbeer. Ondanks de lage temperaturen is Witte pijn een warm verhaal. Over de verbondenheid met familie en natuur.
 

Er kan slechts één koning van de dieren zijn, één leeuw. De jury moest de jungle in, op zoek naar dat ene beste boek dat - en ik citeer uit het reglement - een boek is ‘vol leesplezier voor jongeren, met literaire waarde, of anders geformuleerd een kinder- en jeugdboek van literair niveau met gegarandeerd leesplezier.’ De jury belandde uiteindelijk na een spannende vlucht op de ijsvlakten van het hoge Noorden. Sneeuw en ijs zorgen voor een unieke setting om het verhaal te schetsen van de ongewone relatie tussen een grootvader en zijn kleinzoon. Die grootvader is een Inuit en volgens zijn kleinzoon een ‘bulderend trolletje’ en ‘een Neanderthaler’. Hij neemt zijn kleinzoon mee naar Nunavut, ‘ons land’, want iemand moet hem te ruste leggen. De jongen komt terecht in een totaal andere wereld met andere gewoontes die hem vreselijk ergeren, net als de koppigheid en de onbeschaamdheid van zijn grootvader: ‘Mijn verstand is maar zo groot als dat van een grondeekhoorn en even traag als dat van een sneeuwhoen.’ ‘Heb je al haren onder je armen? Laat zien Imenak.’ Tijdens een gezamenlijke tocht groeien kleinzoon en grootvader naar elkaar toe en ontdekt Tim wat hij in zich heeft. In de ijzige, ongenadige maar overweldigende natuur groeit een warme vriendschap en krijgt Tim respect voor de cultuur van de Inuit. Het verhaal van de tocht is verweven met dat van een berin en haar jong, die uiteindelijk zorgen voor een ontknoping met mythische allures. Grootvader wordt de onsterfelijke jager.

De stijl in dit verrassende debuut is helder en scherp als ijs. De auteur slaagt er even goed in om de werveling van een sneeuwstorm in woorden te vatten als het licht in een iglo, even goed de drukte tijdens een schranspartij met rauw vlees als de stilte in de onherbergzame sneeuwvlakten. Ze is ook niet blind voor de vreemde invloeden die het leven van de Inuit bedreigen, ze laat die voor zichzelf spreken. Haar ervaring als scenariste blijkt ook uit de dialogen. Ze zet het eigenzinnige taaltje van de grootvader neer met een bewonderenswaardige consequentie. Al even consequent verwoord is het verhaal van de berin en haar jong, in een heel zintuiglijke stijl die het instinct van de dieren volgt. De jury besliste unaniem om de Boekenleeuw 2001 toe te kennen aan Ina Vandewijer voor haar boek Witte pijn.